GMINA PIELGRZYMKA

5.8. Wojcieszyn

Wojcieszyn - 33,6 km
Nie jesteśmy jeszcze u kresu Długiej Drogi (Lange Gasse). Przejedziemy tyko pod linia wysokiego napięcia i wjedziemy do kolejnej wioski jaką jest Wojcieszyn. Wojcieszyn jest równie stary jak wszystkie inne miejscowości, które minęliśmy na naszej trasie. Na początku XIII w. osadę założył niejaki Albrecht. Kolejna postać, o której dokumenty historyczne milczą. Zachował się ów Albrecht w najstarszej nazwie Uniejowic, villa Alberti z 1245 r. Dzieje Wojcieszyna były powiązane z Pielgrzymką.

W XVI wieku wieś ta należała do Zedlitzów, a od 1593 r. posiadali ją Knobelsdorfowie. Przez wieś przetoczyły się działania wojenne 30-letniej wojny. Dopiero w XVIII w. nastąpił rozwój Wojcieszyna. W 1742 r. otwarto tu szkołę ewangelicką, a wieś podzieliła się na 4 posiadłości. Ten podział nastąpił w 1765 r. Największa posiadłość należała do barona von Schweinitza. Druga była własnością von Hocka i jednocześnie nosiła taką nazwę. Trzecią nazywano Klinger. Natomiast czwarta, zwana Konsorten, należała do Chojnowa. W 1782 r. doszło w Wojcieszynie do ucieczki przed poborem do wojska. Uciekli miejscowi chałupnicy i robotnicy.

Pod koniec XVIII w. we wsi funkcjonował browar, 3 karczmy, 2 młyny wodne i 2 kuźnie. Ponadto był dwór z folwarkiem, kościół i szkoła ewangelicka. W XIX w. sytuacja mieszkańców wsi nie uległa zmianie. Dzisiaj w wielu miejscach ruiny domów świadczą o dniu wczorajszym. Nie zachował się dwór z XVIII wieku, który znajdował się w pobliżu kościoła. Tylko Skora płynie jak płynęła. W dalszym ciągu podtapia, a nawet zalewa fragment drogi biegnącej nad jej brzegiem w górnej części wioski.

Kościół w Wojcieszynie - 35,3 km
I tak dotarliśmy do centrum wsi. Historia poznanych dotychczas wiosek, to historia ich świątyń. Równie stara i bogata, a zarazem bezpośrednio związana z ludźmi zamieszkującymi tereny przyległe do Skory. Na lewym brzegu rzeki, na niedużym wzniesieniu usytuowany jest kościół p.w. św. Szczepana. Wzniesiono go w 1696 r. na miejscu starej budowli, która uległa zniszczeniu na wskutek pożaru. Stara świątynia wzniesiona był w stylu romańskim. Świadczy o tym zachowany portal w południowej kruchcie. Kościół w obecnej formie jest budowlą kamienną z prostokątną nawą. Nawę otaczają dwie kondygnacje empor. Na balustradach empor zachowały się malowidła o tematyce religijnej. Ołtarz, ambona i prospekt organowy pochodzą z lat 1687-1728. Kościół przykrywa dach dwuspadowy zwieńczony wieżą przykrytą ośmiobocznym hełmem z prześwitem. Do kościoła przylega cmentarz otoczony murem. Tu na uwagę zasługują piękne epitafia. Wielka szkoda, że obok nich nie ma tłumaczeń tekstów wykutych w kamiennych płytach z piaskowca. Dlatego też, epitafia te są dla wielu z nas niemymi świadkami historii ludzi tu kiedyś żyjących. Przed murem cmentarnym znajduje się pomnik poległych w I wojnie światowej i współczesna figurka Matki Boskiej. Pomnik zasługuje na szczególną uwagę, gdyż jest również symbolem nietolerancji i czasów, które choć nie tak odległe, są trudne do zrozumienia w jednoczącej się Europie. Pomnik pozostał, a nazwiska tych, którzy zginęli podczas I wojny światowej zostały usunięte.

Czas nam w dalszą drogę. Przejeżdżamy obecnie przez górną część Wojcieszyna. Podczas powodzi ten odcinek naszej trasy jest nieprzejezdny. Trochę dalej docieramy do rozwidlenia dróg. W prawo skręca droga do Nowej Wsi Grodziskiej. Na tym rozwidleniu dróg Wojcieszyn łączy się z Pielgrzymką.